Beminde zaterdag (21)
oktober 2017: Op rubberen wielen





Zeg eens .... in Veghel.


< < < < < Deel 20 al gelezen? 


‘Beminde zaterdag’ is een rubriek over treinreizen op die dag met mijn Weekend Vrij. De titel is ontleend aan een dichtregel van Constantijn Huygens die ook heel de week naar het vrije weekend liep te verlangeen, Deze reeks is geïntroduceerd in deel 1. Het overzicht van alle tot dusverre verschenen afleveringen vind je aan de onderkant van deze webpagina. 

Oktober betekent voor de mooiweerfietser die ik ben: afscheid van de fietszomer en het verwelkomen van de bus in deze treinenrubriek. In de donkere maanden van het jaar rijd ik als vanouds vanaf het station verder op de rubberen wielen van een stads- of streekbus. In deze oktober / novemberaflevering vervult de bus de rol van (losvaste) rode draad.


 

Op beminde zaterdag naar HofwijckAfscheid van een fietszomer: Ermelo‘Herbronning’ in Deurne en Boom -  R-net Alphen a/d Rijn – Gouda krijgt de vaart erin - Naar Veghel: 30.000-plus - Schone-handen archeologie



Op beminde zaterdag naar Hofwijck


Op de ochtend van 14 oktober pak ik zo’n rubberenbandenbus naar Voorburg (7 oktober slaan we over omdat ik op die dag de 57ste verjaardag vierde van mijn kleine broertje, meld ik voor de mensen die niet graag blijven zitten met witte plekken in een verhaal).

Het is een bijzondere morgen. Zoals ik altijd vermeld in de inleiding van ‘Beminde zaterdag’, is de titel van deze rubriek ontleend aan een regel uit ‘Rust op Hofwijck’ van de diplomaat, musicus en dichter Constantijn Huygens. In dit gedicht uit 1656 beschrijft Huygens hoe hij elke zaterdagmorgen de koets pakt om naar zijn buitenplaats Hofwijck in Voorburg te rijden. Daar vindt hij rust na een hectische week in de slangenkuil aan het hof van de stadhouder in Den Haag, waar hij een hoge functie vervult.

Dat is nou precies wat ik deze zaterdagochtend doe, naar Hofwijck gaan, thans: museum Huygens’ Hofwijck, met de moderne koets-zonder-paarden die zo’n Connexxion- of Arrivabus is. Ik ga erheen voor een speciale vertoning van een documentaire over de reis naar Venetië die Huygens in 1620 maakte als lid van een gezelschap diplomaten.

Een lange en gevaarlijke reis, met de primitieve vervoermiddelen en slechte wegen van die tijd. Zijn reisverslag *) neem ik wel eens ter hand op dagen dat ik de neiging heb om te klagen over NS-gedoe en zo. Je zou je er bijna mee verzoenen, als je leest hoe veel moeite een reis door Europa in de 17e eeuw kostte en welke gevaren een reiziger moest trotseren.

*) C. Huygens, Journaal van de reis naar Venetië, vertaald uit het Frans en ingeleid door F.R.E. Blom  m.m.w. J. Heijdra en T. Snijders-De Leeuw. Amsterdam 2003.

Huygens, toen een jongeman van 23 jaar, haalde ook nog eens extra gevaarlijke capriolen uit: beklimming van de torenspits van Straatsburg, tot boven het punt waar de wenteltrappen ophielden; een adembenemende afdaling van een Alpenpas, op zijn achterste, zoals hij het de gidsen had zien doen.

Twee medewerkers van Hofwijck reisden Huygens na, met een moderne auto, om de plekken te bezoeken waar hij ook had rondgelopen. Deze reis resulteerde in de documentaire, getiteld ‘Met Constantijn Huygens naar Venetië. The Movie’. De film is gemaakt ter gelegenheid van het 375-jarig bestaan van Hofwijck. Tot / met zondag 3 december wordt hij op dins-, woens-, donder-, zater(!)- en zondag van 12:00-17:00 als doorlopende voorstelling vertoond in de keuken van Huygens’ Hofwijck.

Zelf schreef ik over Huygens´ Venetië-reis op mijn site over zijn ´Zedeprinten´ (karakterschetsen). Een andere pagina op die site was gewijd aan de twee dames waarvan ik zo brutaal geweest ben om hun pasfoto te fotograferen op Hofwijck. Het zijn Huygens’ twee zusters, links Constance, geportretteerd door Abraham de Vries en rechts Geertruyd, geschilderd door Michiel van Miereveldt.

Deze zussen zijn verantwoordelijk voor de twee meest hilarische stukjes proza uit de Gouden Eeuw die ik ooit gelezen heb. Het zijn hun brieven uit 1622, geschreven aan Constantijn, die ook toen op diplomatieke missie was, deze keer in Engeland.

Hun oudste broer, Maurits, had kennis gekregen aan een rijke Amsterdamse koopmansdochter, Susanna van Baerle, die met haar twee zussen kwam logeren in huize Huygens aan het Voorhout in Den Haag. De hele familie Huygens bemoeide zich met de vrijage en deed er alles aan om indruk te maken op de Amsterdamsen. Ze deden zich veel rijker voor dan ze waren. Desondanks wilde het niet vlotten tussen Susanna en Maurits. Of misschien juist daardoor… Toch zou zij uiteindelijk de schoonzus worden van Geertruyd en Constance. Ze trouwde in 1627; niet met Maurits, maar met Constantijn.

Ja, een verrassende wending, en toch min of meer een happy ending, behalve voor Maurits, dan. Wat doet een liefdesverhaal trouwens op mijn site? Maar voor de ware generalist gaat geen zee te hoog.

Mijn geboortedorp Voorburg is mooi, in de ochtendzon van een herfstdag. Had ik ooit wel oog voor dat soort dingen toen ik zelf nog Voorburgertje was en naar de kleuterschool liep? De foto´s:

Bol bij atelier op de Herenstraat









Archieffoto 2014



Afscheid van een fietszomer: Ermelo

En nog meer foto’s. Deze middag het al aangekondigde afscheid van de fietszomer, en ik neem dat afscheid traditioneel op de Veluwe. Daar is genoeg over gezegd op deze site, dus ik laat het bij de plaatjes, geschoten in de omgeving van Ermelo – met excuses aan de arachnofoben, maar de herfst is nu eenmaal het spinnenseizoen:







Ermelo





De digitale reiziger maakt een foto van huize Oud-Groevenbeek





Klik erop! Landgoed Oud-Groevenbeek




De buurtschap Telgt




Nieuw-Groevenbeek


‘Herbronning’ in Deurne en Boom



De zaterdag daarop was ik in de omgeving van Antwerpen voor mijn weekendse ‘herbronning’, zoals ze in die contreien zeggen. Ik deed stadsdeel Deurne, dat nu eindelijk een tram heeft die de Reuzenpijp in duikt, en forenzendorp Boom, omdat de bus naar Reet net weg was. En schreef over Deurne onder meer:

Sinds 16 september 2017 rijdt tram 10 (Silsburg - Wijnegem) via de Reuzenpijp naar zijn oude route door Deurne. Ik was er op een zonnige oktoberzaterdag.

Opnieuw die trappen af en die gangen door naar premetrostation Astrid. Een paar bedelaars zitten mismoedig op de grond en zijn nog te bedonderd om mensen aan te spreken over leniging van hun financiële nood. Ze houden plastic bekertjes omhoog, zonder veel hoop dat iemand er geld, thee of koffie in giet.

En opnieuw die premetrobeleving van een tram door een tunnel. Bij station Zegel ligt het perron richting Deurne meters dieper onder het straatniveau dan dat richting ’t stad. Dat is wel begrijpelijk, want even voorbij het station slaan we linksaf de ‘nieuwe’ (ook al 36 jaar oude) aftakking naar uitgang Foorplein in en die duikt door onder de sporen van lijn 8 van / naar Stenenbrug.

Dit is geen lang stuk Reuzenpijp. We stijgen vrijwel meteen naar straatniveau en komen boven bij de halte Hof ter Loo, te midden van Deurnes flats.



Ik loop ook hier een klein uur rond. De meeste bewoners van Boom zullen door de weeks wel werken in de kantoormijnen van Brussel, Antwerpen en Mechelen. Hun woonplaats ziet er doorsnee-Vlaams uit, smalle dorpsstraten waar de voorgevels allemaal netjes in het gelid staan, en de achtergevels een bont patroon vormen; woningen met sterk uiteenlopende diepten en met vreemde uitstulpsels.

Boom telt verder enkele grote open vlakten zonder duidelijke functie, die misschien ooit woonwijken waren, of dat nog zullen worden. Op de esplanade langs de brede Rupel begon vroeger een gietijzeren loopbrug naar Nieuw-Willebroek aan de overzijde. Tegenwoordig is er een autobrug en vaart er een pont.

Ook het oorlogsmonument ontbreekt niet in Boom. Het straalt de gebruikelijke pathos uit die ik, na al die tentoonstellingen over WO I en loopgraven die ik de laatste jaren bezocht heb, eindelijk ben gaan begrijpen.

De Feelgoodzaak in de winkelstraat is voorlopig gesloten. Dat moet een even grote teleurstelling zijn als het niet-doorgaan van de cursus Omgaan met teleurstellingen. Je goed voelen kun je hier toch wel, zeker eind september, als het dancefestival TomorrowWorld wordt gehouden op een terreintje aan de rand van de stad. Drie dagen is Boom dan het middelpunt van België.

Die stukken verschenen op een aparte pagina over wijzigingen in het tramnet van Antwerpen, zodat we meteen door kunnen gaan naar alweer de laatste zaterdag in oktober 2017; we razen er met zevenmijlslaarzen doorheen.



R-net Alphen a/d Rijn – Gouda krijgt de vaart erin




Alphen


Die zaterdag, de 27e oktober, koers ik naar het Brabantse Veghel, om redenen die nog uiteen zullen worden gezet (er is op zich ook niet echt iets tegen op Veghel). Op de heenweg pak ik even het Veenlijntje mee, zoals ik het noem, de Abellio-trein Alphen - Gouda. Die ging in december 2016 rijden als opvolger van een NS-Sprinter; ik schreef erover in het mega-artikel over het nieuwe spoorboekje 2017.

Zo langzamerhand gaat dit 18 km lange lijntje door een van de laagstgelegen gedeelten in Nederland toch zijn beloften inlossen. Dat mag ook wel; die beloften dateren van zo ongeveer 1990 en werden niet gedaan door een trein maar een tram. Het verhaal van de RijnGouweLijn is te bekend om nog op te rakelen, maar linken kan geen kwaad, voor degenen die het naadje van de kous erover nog nooit gehoord hebben.

In de eerste plaats zijn nu de perrons klaar voor de twee nieuwe stations die geopend gaan worden. Dat zijn Boskoop Snijdelwijk, gelegen tussen Boskoop Sec en Waddinxveen Noord, en station Waddinxveen Triangel, tussen Waddinxveen Centrum en Gouda. Snijdelwijk wordt as. december in gebruik genomen; Triangel op een nader te bepalen dag in 2018.

Bij dat laatste station-in-wording ligt ten oosten van de spoorbaan het bedrijventerrein Coenecoop. Aan de andere kant is de woonwijk Park Triangel in aanbouw. Opening van het station wacht misschien op de voltooiing van de eerste huizen op de zandvlakte ervoor. Die nieuwe inwoners hebben dan meteen goed OV voor de deur.

Snijdelwijk dateert zo te zien van eind jaren ’70, begin jaren 80. Voor de buurtbewoners zal het even wennen zijn. Ze horen de treinen al een jaar of 40 langs hun huis denderen, maar na nog 50 nachtjes slapen kunnen ze zelf ook instappen.

In 2011, tijdens de laatste stuiptrekkingen van het RijnGouweLijn-plan, werd er op dezelfde plek een lagevloers-tramperronnetje aangelegd dat inmiddels met de grond gelijk is gemaakt. Pure kapitaalvernietiging, 20 jaar discussie over die tram; wat er alleen al over verluld is, en uitgegeven aan rapporten! Dat perronnetje kon er ook nog wel bij.

Een andere belofte, die al op maandag 4 september is ingelost: kwartierdienst. Die wordt echter alleen geboden op weekdagen overdags, en zaterdag kom je er vergeefs voor.

Ik ging daarom al kijken op vrijdagmiddag 8 september, toen het even wat droger werd. Feitelijk is het wagenpark van Abellio niet toereikend voor 4 treinen per uur. Dat bestaat uit 6 FLIRT-treinstellen van 2 bakken. Maar bij een omlooptijd van een uur, hebben ze 4 treinen nodig. Er rijden er dan 2 met 4 bakken en 2 met 2.

De rijtijd was bij halfuurdienst al aan de krappe kant. Maar daar hebben ze iets aan gedaan. Tot voor 4 september stonden treinen een stijf kwartiertje stil op station Alphen a/d Rijn en maar een paar minuten in Gouda. Dat is nu net andersom. De tijden in Alphen zijn een paar minuten opgeschoven, zodat je nu alle aansluitingen van / op NS-treinen haalt: die van en naar Utrecht en ook die van en naar Leiden, zelfs die van de extra spits-pendel-Sprinters Alphen - Leiden. Tussen Leiden en Gouda heb je nu in de spits dus kwartierdienst, met overstap.

De treinen naar Gouda vertrekken om 09 en verder elk kwartier uit Alphen. Op Boskoop kruisen ze op de hele kwartieren hun tegenliggers, en op Waddinxveen Centrum doen ze dat tussen de kwartieren in. Dan moeten ze nog een derde keer kruisen en dat moet dan gebeuren in Gouda, tussen de aansluiting Moordrecht en het station. Ik heb het niet gezien, maar het kan niet anders. De trein naar Alphen neemt die kubusvormige brug, die naar Gouda het noordelijke spoor.

Krapjes wordt het straks als station Snijdelwijk er nog tussen moet. De trein mag maximaal 7,5 minuut doen over het traject Boskoop – Waddinxveen Centrum, met dan 2 stops. Het kan allemaal net. En dan moet voorbij Waddinxveen Centrum straks de stop op station Triangel nog worden ingepast.

Op zaterdagen, zondagen en in de vakanties en avonduren rijdt de trein om het halfuur, en dan ook volgens het nieuwe patroon. Op Gouda staat de trein dan maar liefst 26 minuten stil. Daardoor zijn er voor die halfuursdienst nu 3 treinen nodig, tegen vroeger twee.

Over Waddinxveen Centrum gesproken: het dorp heeft nu echt een stadshart met een HEMA met koffie (je hebt ze mét, in steden en dorpen, en zónder, in dorpjes). Waddinxveen kwam altijd op me over als een wat verwaaid en lichtelijk in het veenmoeras weggezakt oord, meer dan 20 voet onder zeeniveau. Maar het heeft nu een centrum dat er mag wezen, met een bijna grootstedelijke uitstraling. Het inwonertal van Waddinxveen kruipt zo langzamerhand naar de 30.000. Dit stuk veenmoeras is ontgonnen en ook nog bereikbaar met behoorlijk OV, viva de Veenlijn!




Gouda





Waddinxveen Centrum










Veghel: 30.000 plus


Dat alles dus vóór mijn bezoek aan Veghel. Wat zoekt een mens in Veghel, als je er niet persé hoeft te zijn? Ja, dat heb ik me tot dusverre ook altijd afgevraagd; vandaar dat ik er nog nooit geweest ben. Maar zoals een bergbeklimmer tegen de Kilimanjaro op wil klauteren omdat die berg er ís, zo wil ik altijd naar allerlei plaatsen, omdat ze er zíjn.

Ik kan zelfs zeggen, dat ik in mijn huidige leven of het vorige (vóór 1996, toen ik nog niet op Internet zat) alle plaatsen in Nederland met meer dan 30.000 inwoners bezocht en bewandeld heb; een ware kosmopoliet binnen Nederlands enge grenzen! Alle plaatsen >30.000, allemaal, behalve nu net Veghel. Daarhéén, dus!

Tussen haakjes: ik kon dat gemakkelijk nagaan aan de hand van de lijsten in Wikipedia van alle plaatsen in alle gemeenten in alle provincies. Hier die van Groningen, en dan kun je het rijtje af.

Veghel valt sinds 1 januari 2017 onder de gemeente Meierijstad, samen met Sint-Oedenrode, waar ik een jaar geleden voor het eerst was, en Schijndel, dat nog op mijn lijstje staat. Ik ben altijd met een grote boog om de Meierij heengereden, misschien omdat ik die naam op school moest leren en ik het een rare naam vond; werd er veel gemeierd en gezeurd?

30.000-plus, en geen spoorwegstation, dat betekent meestal: snelbusvervoer. Veghel is zowel vanuit ’s-Hertogenbosch als Eindhoven bereikbaar met Volans-snelbussen van Arriva (Volans kennen we van onder andere Oosterhout NB). Op zaterdag rijden ze elk half uur; door de weeks vaker.

In Den Bosch neem ik bus 306 naar Uden, die de 26 km tot Veghel aflegt in 32 minuten. Hij stopt vier keer in Bossche buitenwijken, alvorens bij het Provinciehuis de snelweg op te draaien. Zo te zien en voor zover ik me herinner, volgen we eerst de route die ik vorig jaar had naar Sint-Oedenrode. Die bus sloeg in Schijndel echter af naar de dorpskern, terwijl bus 306 de N617 blijft volgen. De buurtschap De Bus die ik op mijn map-app zie, zou daar überhaupt wel een bus stoppen?

Weinig interesse op deze zaterdag; de passagiers zijn te tellen op de vingers van twee handen. De bus halteert bij abri’s langs de weg, die voorzien zijn van fietsenrekken. Na twee stops bij Schijndel zetten we koers naar Veghel.

Al snel rijden we de uitgestrekte industriewijken van Veghel binnen. De N617 vormt de as van het dorp, en ook hier verlaat de bus die weg niet. Ik stap uit bij het busstation, dat ligt bij het centrum en het gloednieuwe gemeentehuis van Meierijstad. Er is zo’n automatische, digitale stalling voor OV-fietsen; ik wist geeneens dat je die ook had bij busstations in ‘spoorloze’ plaatsen.



 


Schone handen-archeologie



Klik voor ware grootte


Zo, dit is nou Veghel. Voordat ik zo’n onbekende plaats bezoek, zoek ik altijd de must sees op, de musea waar je niet aan voorbij mag gaan en de bezienswaardigheden die beslist op je fotorolletje moeten staan als je in je vaderstad terugkeert. Veronderstel, als je na thuiskomst iets gemist blijkt te hebben!

Maar de geschiedenis van zo’n plaats google ik van te voren meestal helemaal niet op. Die probeer ik op te maken uit de plattegrond en door tijdens de stads- of dorpswandeling goed om me heen te kijken.

Op pad met haastige pas; volgens het KNMI wordt het vanaf 21:00 uur noodweer aan de kust; dan wil ik thuis zijn. Bovendien gaat het volgens de Buienradar om 16:00 in heel Nederland tegelijkertijd regenen.

Wat heeft Veghel zoal? Industrie, zoals ik vanuit de bus al zag. Industrie die met de landbouw te maken heeft; veel silo-achtige, mengvoederachtige gebouwen aan de einder. Geen stadswallen, singels, vestingwerken of restanten daarvan; nooit stadsrechten verkregen. Wel een enigszins stadse allure: ergo: streekcentrum. Talloze statige gebouwen uit de 19e eeuw: Veghel is vast en zeker pas echt tot bloei gekomen na aanleg van de Zuid-Willemsvaart en het Duitse Lijntje naar Wesel, waaraan het dorp ooit lag.  

Spoorverleden blijkt al uit de plattegrond, waarop een Stationsweg en een Parallelweg Zuid prijken. En even buiten het centrum zal ik de oude, gietijzeren spoorbrug zien waarover de treinen Veghel binnenstoomden; 7 per dag per richting, anno 1911, volgens het onvolprezen Stationsweb



Een van de wegen in Veghel heet De Corridor. Hier is dus fel gevochten in september 1944. De geallieerden sloegen een lange, smalle bres in Brabant van waaruit ze de maanden daarop geheel Zuid-Nederland van de Duitsers wisten te zuiveren. De naam Corridor raakte snel ingeburgerd. En wie er woonde, was eerder bevrijd dan zijn landgenoten.

Het monument voor de 101e Airborne Divisie van Canada houdt de herinnering levend aan de strijd. De Canadezen hadden hun hoofdkwartier in een villa aan de rand van Veghels centrum. Die doopten ze Villa Klondike, naar de gouddelversstad in hun vaderland. Tegenwoordig zit er een notariskantoor in.

Mijn beeld van de geschiedenis van Veghel, al lopend vergaard, klopt behoorlijk, als ik het later nasla. Een aardige sport. Ik noem deze manier van wandelen: schone handen en schone schoenen- archeologie. Je hoeft er niet voor in de grond te graven, alleen maar te kijken.

En de must sees? Over het museum, gewijd aan industrieel erfgoed, kan ik kort zijn; het sluit op zaterdag zijn poorten al op het noenuur. Ik had in het holst van de nacht moeten vertrekken om het te kunnen bezoeken. Verder vind ik alle monumenten, behalve het tramstation uit 1909 in de Sluisstraat. Ofwel ik kijk niet goed uit mijn doppen, of het is gesloopt en stond waar nu een met onkruid overwoekerde zandvlakte is.

Overal staan bladkorven langs de weg, ijzeren manden waarin je de bladeren kunt deponeren die ook in Veghel de afgelopen weken in groten getale naar beneden zijn gedwarreld. Die bladkorven zijn, volgens een mededeling van gemeente Meierijstad, alleen bestemd voor bladeren. ‘Het is dus geen afvalbak voor bijvoorbeeld snoeihout. Als we ander afval dan bladeren aantreffen, verwijdert de gemeente de korf. Wij hopen dat het zover niet hoeft te komen’. Vind ik ook, Ordnung muss sein en nieuwe gemeentes vegen al even schoon als nieuwe bezems. ‘En dan moeten de goeden helaas onder de kwaden lijden’ verwachtte ik eigenlijk nog als slotwoord.

Richting centrum voor een late lunch. Het statige marktplein verkeert in renovatie. Het moderne winkelhart, met nieuwbouw van rond het jaar 2000, is gegroepeerd rond een intens lullig pleintje, zo’n plein dat niemand diagonaal wil oversteken. Ik probeer er een 360-graden panorama van te schieten, twee maal 180 graden en dat dan aan elkaar plakken, maar het wil niet erg lukken.


Straks regen dus, en de evangeliste in een hoek van het plein wijst al profetisch naar waar dat allemaal vandaan gaat komen. De vraag die zij verder oproept, daar kun je beter maar niet over discussiëren; daar kom je nooit uit. De schepping van het leven, zij heeft er evenmin bijgestaan als ik. Ja, bij mensen komt er in ieder geval mannetje en vrouwtje aan te pas, op het pleintje uitgebeeld in een standbeeld.



Vandaag over een week, op mijn verjaardag en die van deze site, vindt in Veghel Het Grote Foto Ophangfeest plaats. Het horeca-aanbod is hier nogal muzikaal, met een restaurant dat Suki Yaki heet (een Japans liedje dat in 1963 een wereldhit werd) en een café Abbey Road (een langspeelplaat uit 1969 van een indertijd redelijk bekende band uit Liverpool, genaamd The Beatles). Iets minder wervend vind ik de naam ‘TEVENS HORECA MOGELIJK’. Het is wel mogelijk, maar zit er nog niet in; het pand staat leeg.

Ik kies uiteindelijk voor Het Belegh van Veghel. Geen Hollander-alert hier, zoals in Sint-Oedenrode; zelfs Hollanders worden hier gedoogd, zolang ze geen al te rare dingen doen en netjes het gelag betalen. Het neemt me toch nog voor Veghel in; vaak is de horeca bepalend.

Het loopt tegen vieren en ik pak bus 305, de sneldienst Oss – Eindhoven. Nog maar net zit ik in de bus of de regen kletst tegen de ramen. De Buienradar was vandaag opvallend nauwkeurig. Maar het is wel merkwaardig dat het volgens die site momenteel in geheel Brabant droog is.

We gaan non-stop naar Eindhoven, waar de bus vóór het station alleen nog stopt bij de Universiteit.

Zo, alle Nederlandse plaatsen >30.000 inwoners heb ik nu gehad, nog net aan het eind van de 21ste jaargang van De digitale reiziger. Wat is nu de grootste plaats, die ik in de 22ste beslist moet bezoeken? Dat is Blerick bij Venlo (27.000 zieltjes).

Het is daar niet pluis. De kogels fluiten je zo ongeveer om de oren, als ik berichten in de media mag geloven. De liquidaties zijn niet van de lucht, drugshandel is het voornaamste middel van bestaan, preventief fouilleren heel normaal, het is één groot no go area en journalisten worden er in elkaar geslagen.

Vaak valt zo getto best mee, als je er eenmaal bent. Misschien ga ik er toch wel naartoe. Al was het alleen maar omdat het er ís.

Frans Mensonides
12 november 2017
Er geweest: zaterdag 28 oktober 2017

 


Villa Klondike




Eerder verschenen afleveringen:

augustus / september 2017: Teringweer in TeteringenVliegen in een Volans; doorrijden in een stopbus - Het Puttershoek van Kees VerkerkOver de HSL heenKilling Tunnel - Regen, regen, en nog eens regen - Maxwells meereiskaartjeNiet naar KampenFietsen naar Gronau - Wel naar KampenOpen Monumentendag Kampen - De Lichtmis - Driebergen-Zeist op de schopTerugsteken naar Veenendaal-De Klomp - GrebbetochtWerxe bij Driebergen-Zeist Zonheuvel - Langs spoor- en snelweg: Maarsbergen - Bezoekerscentrum Grebbelinie - terug naar RhenenMilitair Ereveld Grebbeberg en GrebbesluisSterrennacht bij Nuenen
Juli 2017: Kamperlijntje in de ombouw - ‘Er zit een klepje los’  -  In Zalk, Uut Zalk - Kniezen over een knie - Zoep'n; naar Ruurlo -  MORE in kasteel Ruurlo: een miljardair, een schilder, een femme d’artiste - Willinks top-5  -  Reurls - Beminde woensdag: Haarlem – Vijfhuizen - Nationaal Monument MH-17 - Zomaar op een zomerdag langs de Zomervaart - Plan B: ‘Paper Art 2017’ - Amersfoort Schothorst: Computers weg - Apeldoorn - Voorthuizen: niet naar Bob's IJs - Voorthuizen: bevrijd uit de greep van BunckmanStationsomgeving Harderwijk nu af
Mei / juni 2017: Valleilijn, Amersfoort en derailleertong - Weer mooiweerfietsen - Zonder bereik op het Wekeromse Zand - Peultjes op Celtic Fields - Lunteren, fout vóór de oorlog? - Leiden - Goor - Leiden; enkele reis in de rondte - v/h VAD Diepenheim: 6 kastelen, één verhaal - Pláátjes van kastelen
Maart 2017: ‘Had u maar in het achterste stel moeten gaan zitten’ - De Punt - Rodin - 1e klas heeft geen klasse - Bedum, tien eeuwen in de greep van Walfridus - 1e klas van Abellio - Apeldoorn-Zutphen - Klarenbeek in een beekdal - Lochem onder vogelgekrasDe Stijl of stijlloos?; Museum ArnhemSpookstation Laren-Almen - ‘De Hoofdige Boer’; Almen in het voetspoor van Staring - Schollevaar; Wandelen in Capelle a/d IJssel - Gamechanger!

November 2016: Sliedrecht op papland (1) - Nationaal Baggermuseum - Sliedrecht op Papland (2) Trump en Piet en zo  - De bus naar Kroeven - Roosendaal, Sint en het Tongerlohuys - Altijd hetzelfde? - Welke dam? Didam (in de Liemers) - Aaltens Onderduikmuseum, eigenlijk meer een experienceDen Haag – Gouda: Sprinter langs Hofwijck - Heksenwaag Oudewater: gewogen en te zwaar bevonden  -  Gouda – Oudewater – Utrecht: In het bandenspoor van de VAGU - Winterstop
Oktober 2016: Arriva-lijn 156, ’s Hertogenbosch – Eindhoven - Sint-Oedenrode in regen en zon - Als in een jongensboek - Hollander-alarm - Leiden – Limburg, of: Wel eens van Flixbus gehoord? - Bunde (Bung), Kasen en Voulwames - Veolia neemt afscheid, en hoe! - Houthem-Sint Gerlach - Almelo – Mariënberg – Hardenberg; Vechtdallijntje vernieuwdHardenberg - Almelo - De cursus ‘omgaan met teleurstellingen’; Finkers´ Almelo - Vriezenveen - Mooi Deventer - Driekwartierslaantje Diepenveen, a.k.a. Wechelerweg -  Baileybrug, of: het Deventer-moment - Een station aan een snelweg, hoe komt dat? - Relikwie van de Rijngouwelijn, en nieuwe lightrailplannen - Zo oud als de weg naar Kralingen; Krimpen aan den IJssel
september 2016: Terug uit België - Zutphen: Monumentendag in de open lucht -´Karweg´; Oude Hanzeweg Harderwijk – ArnhemToegift: ook actievoerende conducteurs onzichtbaar
augustus 2016: Per trein langs Wouw - Per fiets door Wouw - Langs de Wouwse Plantage - Rijen-Gilze - Netelige kwesties: Emplacement Utrecht Centraal, IC in Harderwijk, en meer - Wolderwijd; Zeewolde - Nuldernauw; ´s Heeren Loo - Intermezzo: het oor en de gekte van Vincent van GoghLaatste fietszomerzaterdag: Spangen, Waalhaven en verder - Het Kasteel -Spotter gespot; Maastunnel en WaalhavenPernis en BeneluxtunnelAnderhalf nieuw station: Utrecht Vaartsche Rijn en Amsterdam RAI
juli 2016 BUCHNaar Schoorl - Inkoppertje: Groet uit Groet - Toch nog het Klimduin -‘Dikke lijnen worden dikker, dunne lijnen verdwijnen’; van deur tot deur in de Randstad - Vlag uit: Tilburg Noord uit isolement! - Oisterwijkse vennenOisterwijk, Heukelom en Berkel-Enschot - Hallo Bandoeng, hier Radio Kootwijk - Halte Assel, Echoput, Julianatoren en verder - Terug in BUCH: Uitgeest - Nieuwe worsteling met fietskluizen - ‘Geniet van dit zicht voordat er een snelweg ligt’; in en om Uitgeest - Ouddorp: per bus naar trams 
juni 2016 Een verrassende wending - OV-Fiets - Putten - Knap Goor! - Enschede, Boekelo en Lonneker - Intermezzo: Fluiten = niet meer instappen - Naar Ede(n) - Aanfietsen - Rond Ede(n) - Brunch en Brexit - In en uit een Zelfservicestalling - De Zak van Zuid-Beveland
mei 2016: Waarom ik ook deze keer pas helemaal tegen het eind van de middag ter plaatse was - Syntus’ plannen met Woudenberg, Scherpenzeel en Renswoude - Lijn 80: Amersfoort – Wageningen - Wolkom, een mooie kille pinksterdag in het Heitelân (1) -Museum Dr8888, onverw8s pr8ig! (100 jaar Dada) -Wy binne los, een mooie kille pinksterdag in het Heitelân (2) - Brug in Weener kaputt: spoor naar Leer gestremd - Jans Pommerans van Bad Nieuweschans - Weener per vervangende bus - Aanpassen, meedoen, verzetten: Verzetsmuseum Amsterdam - Zeeburgereiland 
april 2016
: Bussen in de Neus van Noord-HollandWervershoof en Andijk: ‘If only you were here’ -
Zwaag / Blokker: langs het (vermeende) heksenpad en verder - Uitwaaien op Zuid-BevelandWemelend in WemeldingeHeinekenszand Heinkenszand - Een zaterdag met atmosferische omstandigheden - Het storp Leusden: autospoortje en drive-inwoningen - Leusden: hoe versjteer je een busnet?Kamp Amersfoort: de laarzen van een beul - Zwijndrecht – Dordrecht (door omstandigheden) 
maart 2016: Een dag met een tijdslot; Den Bosch – Nijmegen, w/o Rosmalen - Open-jassendag in Wezep - Salto mortale van een toetsenist: Keith Emerson overleden - Elburg: Admiraal Kinnenbak - Deurne, soort van eindpuntDeurne, Hét Dorp - De Wieger: ‘Langs het tuinpad van mijn vader.’- Hoekse lijn (3) - MerwedeLingeLijn, NL-Alert en een winter(?)jas van V&D - Onderweg langs de Onderweg: Hoogblokland en Arkel - Via Baflo naar Bowie - 'Baffelder'- David Bowie was
februari 2016
: Waar je nooit uitstapt - Vechtdal - Dalen; (g)een verdacht pakketjeWederom: Emmen ZuidZonder gram in Gramsbergen - Driehuis en Amsterdam Muiderpoort - Zaankanters - Van Zaandam Kogerveld naar Koog aan de Zaan - Kilometers makenDe meest kletsgrage conducteur van NS -Arriva SpurtTerborg en Silvolde: in het rijk van de Tonater - Huet; De dichteren van Doetinchem
januari 2016
: Stadsbussen, met voorbedachten rade of op de bonnefooi -  Breda Princenhage: ontdekking van het tweede Den Haag -  Roermond: gekte in de Outlet - Met de ICE niet over de Valleilijn - Enschede Kennispark - Stokhorst revisited - Microdienst van Deventer - Schiphol Airport - Stadsbus Lelystad - In het voetspoor van de Maharishi - Museum Nieuw LandStrijp-S: het ‘nieuwe’ station en de nieuwe wijkHOV en Phileas-sof in Eindhoven8 met achtbaan door Acht - Flehite, land van de vele waterlopen - Vathorst, wederom -  Nog een keertje de Valleilijn 
december 2015: Rotterdam - Tilburg / Tilburg: verrassende contrasten - Museum De Pont Apeldoornse roots - CODA - Oss, of wat gebeurde er met de halteloze bus? - Oss, de stad en Museum Jan Cunen - Maassluis aan de Hoekse lijn  
november 2015: Boven het Noordzeekanaal - Blindganger: Sprinter Hoofddorp – Hoorn KersenboogerdWognum; Scheringa geschoren -  Bastaard van Holland; Schagen schimmig in de schemer (Skagen skimmig in de skemer) - Leiden versus Deventer - Cultureel weekendZwaan op het spoor: Sloterdijk-Hoorn - Power to the pieper: Opperdoes - Met de blik op Medemblik - Toegift: Geestlijn exit  
oktober 2015
:  1e klas-maand  - IRM - SLT - 'Berliner'- Sprinter - Twello - Protos - Van Boxtel: kip zonder kop - Koploper - IC Direct - Plan V - Station Breda verbouwt zich - De Evangelist van de Lichtstad - Venlo - Velios - DDZ en DDAR - Assen - Arriva-Vechtdallijn - Buffelen naar Kampen - Bilthoven-Lage Vuursche- Den Dolder: herfstkleuren - de 'Panwag', ICE, de 1e der 1e klassen - MerwedeLingeLijn - Wolfheze en Oosterbeek - Achterhoekse Spurt - Twents/Syntus-LINT - And da winner izzzzz:
 
september 2015: Hoekse Lijn vermetrood (of: verlightraild?- Harderwijk; architectuur en moraalStation Zwolle zonder dolle (en zonder winkels)Utrecht Centraal mag best wat meer kosten - Culemborg, waar dode schrijvers voortleven / Weeshuis: van weldoenster tot helleveeg;
juli-augustus 2015: Introductie - Een dag met gegeven omstandigheden (zomerstorm)  - Veenboemel Alphen a/d Rijn-Gouda - Op Papland  - Doesburg: goed geconserveerd - Nijmegen Lent  en De Oversteek -  Westerscheldetunnel - Terneuzen, waar het licht bijna te zout is voor het oog - Museum Schooltijd: zwijmelen in nostalgie -  Haagse School in Dordrecht - Oudenbosch: de koepel in de kop  -  Boheemse Rapsodie, of: haat-liefdeverhouding met RandstadRail   


© Frans Mensonides, Leiden, 2017